donderdag 3 maart 2016

Ziekenboeg

Ziek zijn is nooit een pretje maar als mama van drie kleine kids een nachtmerrie. 

Want ook al staat je hoofd op ontploffen en klapperen je tanden bijna uit je mond, toch moet je door. 
Kids wachten niet, zeker niet kids die zelf nog ziek zijn, niet naar school en onthaalmoeder kunnen en mama nodig hebben. Neem het ze eens kwalijk. 

Eens je zelf mama of papa bent mag je niet meer ziek zijn. Geen wonder dat ze nu profiteren van de aandacht. De papa van onze meneertjes heeft net een drukke periode op het werk maar neemt 's avonds meteen over. Wat een opluchting. 

Soms benijd ik de dieren die een winterslaap houden. Hoe heerlijk moet dat wel zijn. Je terug trekken en slapen. Het simpele zinnetje 'ook dit gaat voorbij' biedt wat troost. 

Maar kan het dan nu voorbij zijn?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten