Vandaag was het de beurt aan Thorben om eens alleen met papa op stap te gaan. En mama doet ondertussen iets leuk met de achterblijver. Eventjes één op één aandacht terwijl ons kleinste meneertje in bed ligt. En laat dat nu net zijn wat ons tweede ventje zo hard nodig heeft.
Het valt me de laatste tijd meer en meer op dat hij heel anders is als je met hem apart bezig bent. Alleen met hem een verhaaltje lezen maakt hem zoveel rustiger dan wanneer grote broer bij hem is. Niet dat hem dat lijkt te storen, die aanwezigheid van grote broer, maar hij reageert toch altijd anders...
Een tijdje geleden kwam ik het boek 'Temperamentvolle kinderen' van Eva Bronsveld tegen. Zij heeft ook een website.
Al bij het lezen van de eerste bladzijde kon ik veel van wat er beschreven werd herkennen in het gedrag van ons tweede ventje. Niet dat ik nu een stempel op hem wil plakken, helemaal niet. Er is helemaal niets mis met hem maar hij heeft wel een stevig karaktertje. Ik zie dit boek dan ook eerder als tipgever over hoe om te gaan met zijn (af en toe) moeilijk gedrag en kan het daardoor ook beter plaatsen.
Eén van de tips die Eva aanhaalt is dat geregeld tijd doorbrengen (en er dan ook echt voor je kind zijn en niet met je smartphone bezig zijn) met je kind kan helpen om in lastige situaties tot hem door te dringen. Is heel logisch maar soms is het nodig om dat eens zwart op wit te lezen.
Dus vandaag werd de klei uitgehaald. Slangen maken, autootjes maken, knippen en snijden in de klei,... Alles werd uitgeprobeerd. Veel plezier en een glunderend mannetje bij zoveel aandacht van mama. Heerlijk toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten